Γινόμαστε ένα με το κινητό μας τηλέφωνο;

Δυστυχώς ή ευτυχώς για κάποιους αρκετοί πλέον άνθρωποι έχουμε ταυτίσει τη ζωή μας με το κινητό μας τηλέφωνο. Χωρίς αυτό, αισθανόμαστε ανασφαλείς. Δεν θυμόμαστε αριθμούς τηλεφώνων, δεν μπορούμε να βρούμε διευθύνσεις, να φλερτάρουμε, να ενημερωθούμε. Θα έλεγε κανείς ότι έχει γίνει προέκταση του εγκεφάλου μας. Πότε αυτή η σχέση αρχίζει να γίνεται προβληματική αλλά και ανησυχητική για την υγεία μας; Καλεσμένοι στην εκπομπή Η ΖΩΗ ΜΟΥ, Η ΥΓΕΙΑ ΜΟΥ με τον  Μιχάλη Κεφαλογιάννη συζητούν ένα φλέγον ζήτημα οι:

  • Άρτεμις Τσίτσικα, Επίκουρος καθηγήτρια εφηβικής ιατρικής.
  • Βασίλης Οικονόμου, Ειδικός στην αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία.

…στο Δάσκαλο που «έφυγε»

14071

Νικήτας Παρίσης

Απίστευτο! Ολοένα και μικραίνουμε… Ολοένα και λιγοστεύουν άνθρωποι με ειδικό βάρος, κρίση, ικανότητες, φως. …Οι άνθρωποι που «κουβαλάμε» και μας δίνουν αξία… Ολοένα «αλαφραίνουμε». …Στο τέλος θα μας πάρει ο άνεμος…

Για τον αγαπημένο Δάσκαλο  …που έφυγε για το ταξίδι το μεγάλο…
[Β.Ο. 27/07/2016]

Η χρήση του υπολογιστή δεν είναι μέσο επιβράβευσης ή τιμωρίας

wind Βασίλης Οικονόμου[WIND: …Την λεπτή ισορροπία μεταξύ του ελέγχου και της προστασίας με τα όρια που πρέπει να τίθενται στα παιδιά καλούνται να βρουν οι γονείς και στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με τον κ. Βασίλη Οικονόμου, υπεύθυνο Συστημάτων Πληροφορικής στα Εκπαιδευτήρια Δούκα. Όρια που δεν θα είναι υπερβολικά ώστε να μην καταπιέζουν τα παιδιά, αλλά θα τα κατευθύνουν και θα δείχνουν ενδιαφέρον, αναφέρει ο ίδιος στην συνέντευξη που παραχώρησε στο Kids@Safety, ενώ «αποκαλύπτει» γιατί το Internet και οι νέες τεχνολογίες προκαλούν… κόλλημα σε μικρούς και μεγάλους.

Γιατί το Internet είναι τόσο θελκτικό για τα παιδιά έναντι άλλων δραστηριοτήτων; 

Τα παιδιά μας βρίσκονται μπροστά σε ένα κόσμο που θέλουν να εξερευνήσουν και αναζητούν συνεχώς τρόπους να το κάνουν. To Διαδίκτυο παρέχει ένα εύχρηστο εργαλείο με το οποίο πλοηγούνται αναζητώντας και ανακαλύπτουν χωρίς μεγάλη προσπάθεια πολλές προτάσεις για το ίδιο θέμα.

Μεγαλώνουν έχοντας πρόσβαση σε «εικονικούς χώρους» και σε «εικονικές κοινότητες», όπου παύουν να υφίστανται οι κοινωνικές και πολιτιστικές διαχωριστικές γραμμές του πραγματικού κόσμου, που τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας αδυνατούν να ξεπεράσουν εύκολα. Η αμεσότητα της αμφίδρομης επικοινωνίας με ανθρώπους σε όλα τα μέρη του κόσμου, με κοινά ή και παρόμοια ενδιαφέροντα, είναι ένα σημαντικό στοιχείο προτίμησης. Η αίσθηση του πολίτη του κόσμου, που πληροφορείται και πληροφορεί, που ανταλλάσσει απόψεις μέσω ενός συμμετοχικού και λιγότερο ελεγχομένου δίαυλου επικοινωνίας, με δυνατότητα πρόσβασης σε αποκεντρωμένο μεγάλο όγκο πληροφοριών και επιλογής από αυτόν, παρέχει μοναδική αυτοπεπoίθηση στον «εξερευνητή».

Συνέχεια

Τόσο μακριά και πόσο κοντά…

Seattle & Redmond – WA USA – 27/4 μέχρι 4/5/2015, E2 – Global Educator ExchangeΣτιγμιότυπο 2015-05-01, 2.30.20 π.μ.. 10 ώρες πίσω στο χρόνο, σε σχέση με την Ελλάδα. Όλα τόσο διαφορετικά… mikeΌταν ζεις κάτι που μόνο στις τηλεοράσεις έβλεπες μικρός (γιατί τώρα πού χρόνος για τέτοιες «πολυτέλειες»), όταν γίνεσαι μέλος μιας ομάδας που καθημερινά ψάχνει τρόπους να αλλάξει την εκπαίδευση (άλλοι με μικρές μετατοπίσεις και άλλοι με τεράστιες αλλαγές), όταν 270 άνθρωποι από όλες τις γωνιές του κόσμου «μαθαίνουν» να μιλούν την ίδια γλώσσα, ότανJADGES γνωρίζεις από κοντά και συζητάς με ανθρώπους που δημιούργησαν το λογισμικό που χρησιμοποιούμε χρόνια τώρα οι περισσότεροι, όταν επιλέγεσαι να είσαι σε μια ομάδα δεκατριών  ανθρώπων (Fellows), που θα κρίνουν τις εργασίες των ανά τον κόσμο καινοτόμων εκπαιδευτικών, όταν μιλάς μέσω τηλεδιάσκεψης με τον εμπνευσμένο εκπαιδευτικό από την kakuma λέγοντάς σου ότι του έφτιαξες την ημέρα, …τότε σίγουρα είσαι μέλος ενός μεγάλου γεγονότος 

Σημαντικές εμπειρίες που δεν τις ζεις κάθε μέρα, όπως

IMG_4867Να γνωρίζεσαι με εκπαιδευτικούς από όλο τον κόσμο, μέσα σε ένα «μωσαϊκό» ιδεών και έργων με στόχο τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας…

Να έχεις δίωρες συναντήσεις:

  • με την ομάδα ανάπτυξης του Office Mix και να συζητάς το project plan καθώς και τις παρατηρήσεις γύρω από το περιβάλλον και την βελτίωσή του…
  • με την ομάδα ανάπτυξης του SWAY και να συζητάς το μέλλον του IMG_4879λογισμικού και πώς αυτό μπορεί να γίνει χρήσιμο εκπαιδευτικό εργαλείο…
  • με την ομάδα ανάπτυξης και προώθησης του ΟneNote και να συζητάς την πορεία του προϊόντος και τις δυνατότητες που θα ήθελες να προσφέρει στους χρήστες του μαθητές και εκπαιδευτικούς…

IMG_5020

Να συναντάς στο χώρο εργασίας τους τα υψηλόβαθμα στελέχη της ιεραρχίας της Microsoft (Σάτια Ναντέλα – Διευθύνων Σύμβουλος -Microsoft).

Να αξιολογείς τα παραγόμενα, κατά τη διάρκεια της Στιγμιότυπο 2015-05-20, 9.52.25 μ.μ.παγκόσμιας συνάντησης, έργα των ομάδων εργασίας με μέλη – εκπαιδευτικούς από όλες τις χώρες, με κατηγορίες κριτηρίων που αναφέρονται σε ολόκληρο το φάσμα της εκπαίδευσης και των ικανοτήτων των εκπαιδευτικών…

IMG_5101Να σου δίνεται η ευκαιρία να παρουσιάσεις τη δουλειά που γίνεται τόσα χρόνια τώρα στα Εκπαιδευτήρια Δούκα γύρω από την αξιοποίηση της τεχνολογίαςIMG_5029 στην εκπαιδευτική διαδικασία μπροστά σε σημαντικούς ανρθώπους στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και της τεχνολογίας.

Να ξεναγείσαι με άκρα εμπιστευτικότητα στο «έξυπνο σπίτι του μέλλοντος» της Microsoft, όπου πραγματικά οι τεχνολογικές λύσεις διευκόλυνσης της καθημερινότητας σου «κόβει την ανάσα» και σε κάνει να πιστεύεις ότι έκανες καλά που επέλεξες να ασχολείσαι με την τεχνολογία…IMG_5138

Να επισκέφτεσαι τις δύο πραγματικές πολιτείες εργασίας και προώθησης της τεχνολογίας, των ατελείωτων χώρων που η Microsoft έχει δημιουργήσει στο Redmont…

IMG_5043Να τριγυρνάς στον λίγο ελεύθερο χρόνο σου στην πόλη του Seattle όπου συνυπάρχουν αρμονικά ουρανοξύστες και εκπληκτικές μονοκατοικίες δίπλα στη λίμνη…

Να παρακολουθείς την «μοναδική» έκθεση για την εκπαίδευση και την τεχνολογία IMG_5039του KENT σε ένα κατάμεστο γήπεδο, φτιαγμένη από μαθητές και τους καθηγητές τους

…Ευχαριστώ όλους όσοι με πίστεψαν και στήριξαν την παρoυσία μου στη παγκόσμια αυτή συνάντηση. Στη συνάντηση των «Ηνωμένων Εθνών» της εκπαίδευσης…

Πώς αλλάζει;…

FullSizeRender-2 αντίγραφο 212/3/2015 πρωί, Νάουσα, Δημοτικό Σχολείο… εκεί, στην τάξη του φίλου μου του Γιάννη, που με χαρά μου παραχώρησε για ένα μάθημα το διδακτικό του χρόνο.

[… – Με ησυχία, χωρίς να μας ακούσουν οι άλλοι, ας αλλάξουμε τη θέση των θρανίων, τη διάταξη της τάξης, παιδιά. Ας τα βάλουμε έτσι ώστε να μπορούμε να καθίσουμε τέσσερεις γύρω-γύρω, να βλέπει ο ένας τον άλλο, να μπορούμε να συνεννοηθούμε χωρίς να φωνάζουμε, με νοήματα αν χρειαστεί… να συνεργαζόμαστε.

– Μα έτσι ο πίνακας δεν είναι μπροστά στα μάτια μας, κύριε Βασίλη, πώς θα βλέπουμε;

ΝΑΟΥΣΑ1– Εντάξει, ίσως χρειαστεί να στρίψουμε λίγο το κεφάλι μας δεξιά-αριστερά. Αν χρειαστεί…


– Ωραία. Τώρα ας περιγράψετε με τον καλύτερο τρόπο το σχολείο σας. Εδώ, το χώρο που ζείτε ένα μεγάλο μέρος της ημέρας σας… Με ήχους, με εικόνες, με όμορφα γράμματα, λέξεις, προτάσεις, με κίνηση… Έτσι ώστε να δείξω όταν γυρίσω, το χώρο που «εργάζεστε» και μαθαίνετε συνάμα, στα παιδιά του δικού μας ΝΑΟΥΣΑ2σχολείου. Να καταλάβουν πόσο όμορφα είναι, εδώ, κάτω από το χιονισμένο βουνό, αντικρίζοντας τις κόκκινες στέγες τον σπιτιών της πόλης από το παράθυρο της τάξης σας.


– Μα πώς θα γίνει αυτό κύριε; Δεν έχουμε φωτογραφική μηχανή για τις φωτογραφίες, δεν έχουμε ψαλίδι, κόλα, χαρτόνι, μαρκαδόρους… Και ο ήχος; Πώς θα ηχογραφήσουμε τις φωνές μας; Αφήστε που το έχουμε κάνει αυτό, τουλάχιστον τρείς φορές μέχρι τώρα, και στις προηγούμενες τάξεις…


NAOUSA_KOLAZ_02– Να τι θα κάνουμε λοιπόν… Θα μοιραστούμε αυτές τις συσκευές (tablets). Τα έχουν όλα αυτά που ζητήσατε πριν. Θα μοιραστείτε όμως και ρόλους. Ο φωτογράφος με το σταθερό χέρι, ο συγγραφέας που γράφει όμορφα κείμενα, ο επιμελητής που θα φροντίσει για την
ορθογραφία των κειμένων και την τελική εμφάνιση του βιβλίου, ο παρουσιαστής που τα καταφέρνει καλά με τον προφορικό λόγο… Όλες οι ομάδες θα βγείτε έξω από την τάξη, θα βρείτε χώρους… τις καλύτερες γωνιές του σχολείου. Θα συγκεντρώσετε το υλικό σας και όταν επιστρέψετε θα φτιάξουμε εδώ, μαζί, το μικρό μας
ψηφιακό πολυμεσικό βιβλίο… Τι είναι «πολυμεσικό» άραγε;

FullSizeRender-2– Αυτό που έχει πολλά μέσα κύριε, εύκολη απάντηση.. (Απαντά αμέσως ο Κωνσταντίνος μειδιώντας)

– Αυτό στο οποίο ο αναγνώστης δεν διαβάζει απλά ένα κείμενο με μαύρα γράμματα, αλλά βλέπει φωτογραφίες, εικόνες, σχέδια, video… ακούει ήχους, τραγούδια,
φωνές… (Συμπληρώνει ο Θωμάς με τη βοήθεια της Στεφανίας)

 – Ωραία ας ξεκινήσουμε λοιπόν παιδιά. Σε δέκα λεπτά θα πρέπει να επιστρέψετε. Προσοχή στις σκάλες…   ]

FullSizeRender-2 αντίγραφοΑυτή ήταν η μικρή εισαγωγή – αφόρμηση, για μια απλή – αρχική δραστηριότητα που αξιοποιεί ένα μέρος από τη λειτουργικότητα και τις δυνατότητες μιας σύγχρονης ψηφιακής συσκευής.

Έτσι απλά, με στόχο τη δημιουργία ομάδων, την απόδοση ρόλων και την αυτορρύθμιση μέσα από αυτή τη διαδικασία, την παραγωγή λόγου, τη δημιουργία
αλλά κυρίως τη σύνθεση πολυμεσικού υλικού, τη «συγγραφή» τελικά ενός πολυτροπικού κειμένου και την παρουσίαση του έργου κάθε ομάδας στην ολομέλεια.

Μια διαφορετική προσέγγιση που μας οδήγησε στο πρώτο τυπικό διάλειμμα μετά από δυόμιση (και παραπάνω) ώρες, …χωρίς να καταλάβουμε πότε πέρασε τόση ώρα.

Τρεις μέρες τώρα (αλλά πιστεύω και για πολύ ακόμα), έχω στο μυαλό μου τα φωτισμένα πρόσωπα των (αρκετά «δουλεμένων») μαθητών.

  • Τα αστραφτερά μάτια τους όταν ανακάλυπταν τον τρόπο που γυρίζει η εικόνα πάνω στο βιβλίο μέχρι να βρει τη θέση της, τον τρόπο που άλλαζαν το μέγεθος, το είδος και το χρώμα των γραμμάτων, τον τρόπο με τον οποίο ανεμείγνυαν χρώματα για το καλύτερο φόντο του εξωφύλλου του βιβλίου τους.
  • Τα γελάκια (από ντροπή) όταν άκουγαν τη φωνή τους (που πριν από λίγο είχαν ηχογραφήσει) να παρουσιάζει γωνιές του σχολείου τους.
  • Τον τρόπο με τον οποίο συνεργάστηκαν, αντάλλαξαν ιδέες και νεοαποκτηθείσα «τεχνογνωσία».
  • Την αγάπη με την οποία παραχωρούσαν ο ένας στον άλλο τη συσκευή, στην προσπάθεια να βελτιώσουν όσο το δυνατόν την εργασία τους.
  • Την ικανοποίηση που ένιωθαν, στη μικρή αλλά ουσιαστική επιβράβευση του «κόπου» τους…

NAOUSA-TELEIA-TAXI_BLURΕυχαριστώ Ιωάννα, Ολίνα, Ελένη, Ντανιέλα, Ιωάννα, Στεφανία, Κατερίνα, Γιώργο, Κωνσταντίνε, Λουκά, Αλέξανδρε, Νίκο, Θωμά, Θοδωρή, Κωνσταντίνε, Θοδωρή, Θωμά, για τον τρόπο που με δεχτήκατε, που ανταποκριθήκατε, που με κάνατε να αισθάνομαι ότι προσέφερα κάτι…  Ευχαριστώ Γιάννη, για την απλόχερη προσφορά του υλικού σου στην εκπαιδευτική κοινότητα. Ευχαριστώ Γιάννη Σουδία που μου έδωσες την ευκαιρία να γνωρίσω τα υπέροχα παιδιά – μαθητές σου.

Να έτσι, με μικρά βήματα, με μικρές παρεμβάσεις και συνέργειες, …ίσως να αλλάζουν τα πράγματα…

Jobs of the Future Decoded – Βρυξέλλες 2015

Αλήθεια, πώς αισθάνεται κάποιος, όταν βλέπει το παιδί του να μιλά με αγάπη και πάθος για κάτι που μπήκε στη δική του ζωή και καθόρισε την πορεία του, πολλά – πολλά χρόνια πριν; Ναι, «ο κώδικας βρίσκεται παντού», πίσω από τις περισσότρες πτυχές της σύγχρονης ζωής μας. Ναι, «ο κώδικας είναι VIN_0544-e1429094125271-643x367ελευθερία». Ναι, «ο κώδικας είναι τρόπος να σκέφτεσαι». Ναι, «ο κώδικας είναι δημιουργία χωρίς όρια». Ναι, «όλοι μπορούν να προγραμματίσουν».

Σ’ ευχαριστώ μικρέ μου γιε που μεγάλωσες. Σ΄ευχαριστώ που έμαθες να ονειρεύεσαι… Και ελπίζω… Γιατί όταν μπορέσεις να ονειρευτείς κάτι …θα μπορέσεις να το χτίσεις…

Η παρουσίαση κατά τη διάρκεια της ομιλίας στις Βρυξέλες:

Μακάρι να «συναντούσα» τη συγγραφή κώδικα αρκετά μικρότερος…

«Επικαλούμαι τη συνδυαστική σκέψη σας (μια απο τις δεξιότητες που καλλιεργούνται και με την συγγραφή κώδικα), για να απαντήσετε στην «επικίνδυνη» για μένα ερώτηση: τι είναι αυτό που θα άλλαζε ένας άνθρωπος 50 ετών (περίπου) αν ξαναζούσε από την αρχή. Ένας άνθρωπος που έχει γράψει (και συνεχίζει να γράφει) αρκετές γραμμές κώδικα εμπορικού – λογιστικού – διαχειριστικού αλλά και εκπαιδευτικού λογισμικού για τουλάχιστον 27 χρόνια»… Αυτή ήταν η μικρή εισαγωγή – ερώτηση προς τους μαθητές που συμμετείχαν στην τελετή λήξης της παγκόσμιας εβδομάδας του κώδικα, που οργάνωσε η Microsoft. Ένας μαθητής σήκωσε το χέρι του και απάντησε: «Θα ξεκινούσατε κύριε να γράφετε κώδικα από μικρότερη ηλικία». Ναι …αυτό είναι. Πόσο δίκιο είχε…

Αναρωτιέμαι, πόσα έχει να «κερδίσει» ο μικρός μαθητής που ξεκινά τη συγγραφή κώδικα από τα 8-10 του χρόνια. Κάποιος που ξεκινά εξερευνώντας και… ανακαλύπτοντας την έννοια της μεταβλητής μέσα από διαδοχικές αλλαγές μεγέθους της πλευράς απλών σχημάτων, γνωστά σε εκείνον. Πόσα είναι αυτά που κερδίζει όταν ανακαλύπτει την έννοια της δομής της επανάληψης, επειδή τη χρειάζεται για να μην γράφει άσκοπα εντολές που επαναλαμβάνονται… Κι όταν καταλάβει τη χρήση αλλά και τη χρησιμότητα της, να ανακαλύπτει ότι ο κύκλος μπορεί να σχεδιαστεί από ένα «avatar» που κινείται βήμα-βήμα και αφήνει πίσω του ίχνος, στρίβωντας μάθε φορά «κάποιες» μοίρες… Όταν δε, ανακαλύψει (μέσα από τη διαδικασία δοκιμής και λάθους), πόσα είναι τα βήματα και πόσες οι μοίρες της στροφής, δημιουργεί με τρεις γραμμές κώδικα όποιου μεθέθους κύκλο θελήσει…

Ως αναλυτής – προγραμματιστής Ηλεκτρονικών Υπολογιστών όλα αυτά τα χρόνια, μπορώ να ισχυριστώ ότι οι ασχολούμενοι στο πεδίο αυτό «κερδίζουν» …

Στον τρόπο σκέψης και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων:

  • Στη διαδικασία ταξινόμισης των γεγονότων με βάση πολλαπλά κριτήρια (χρόνος, χαρακτηριστικά, ιδιότητες, αντιδράσεις, κ.λπ.).
  • Στην ανάλυση («τεμαχίζοντας»), δυσεπίλυτων προβλημάτων σε μικρότερα, για την ευκολότερη επίλυσή τους.
  • Στη σύνθεση των μικρών εύκολων λύσεων και στη προσσπαθεια επίλυσης μιας μεγαλύτερης …πολυπλοκότερης.
  • Στη προσπάθεια να μη σταματούν στην ευκολότερη άποψη, αλλά να επιχειρούν τη βελτίωση όσο το δυνατόν της αρχικής πρότασης.
  • Στην επαναχρησιμοποίηση του παραγόμενου υλικού (αρχικών διαδικασίων για την περίσταση), που δημιουργεί γνώση χρήσιμη, αποτελώντας πολύτιμο αρωγό στην ολοκλήρωση μεγάλων έργων.

Στις γνώσεις:

  • Ανάλογα με την εφαρμογή με την οποία καταπιάνονται κάθε φορά μαθαίνουν μέσω εμπειριών: Λογιστική, Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, Γεωμετρία, Φυσική, Χημεία, Ιστορία, μηχανισμούς της γλώσσας, Γεωγραφία, κ.λπ.
  • Χρησιμοποιούν σε βάθος λειτουργίες «εργαλείων» δημιουργίας, μετατροπής και βελτίωσης ψηφιακού πολυμεσικού υλικού.

Στα συναισθήματα:

  • Βλέπουν χαρούμενα πρόσωπα εργαζομένων, που κερδίζουν χρόνο με αυτοματισμούς επαναλαμβανόμενων «βαρετών» διαδικασιών.
  • Βλέπουν «φωτισμένα» πρόσωπα μαθητών να μαθαίνουν μέσα από διαδραστικά, πολυτροπικά, ευχάριστα ψηφιακά βιβλία.
  • Χαίρονται τελικά για τον τροπο με τον οποίο μαθαίνουν να τιθασεύουν τις μηχανές, να τους δίνουν ζωή και να τις θέτουν στην υπηρεσία των εργασιών…

http://getbusy.gr/Home/News/All/29415
Edutopia

…a Low-Tech Parent

Ενδιαφέρον άρθρο στη New York Times, το οποίο δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο…

Επειδή, πραγματικά, αρεσκόμεθα στην εκ του ασφαλούς κριτική των πάντων και στην έκφραση «τσιτάτων» που κυρίως ξεκινούν από την επιδερμίδα και προς τα έξω, έχω να πω τα εξής (και για το άρθρο και για τους κομιστές του…).

Όταν σου δοθεί η ευκαιρία να εμβαθύνεις σε κάτι, να πονέσεις γι΄αυτό, να …»ματώσεις»…, πολύ λίγα πράγματα μπορούν να σου στερήσουν τα επιχειρήματα που τεκμηριώνουν τις αγαθές προθέσεις του αγώνα σου…

Ο αρθρογράφος Nick Bilton έχει «δώσει μάχες» για την διείσδυση της τεχνολογίας … και είμαι πεπεισμένος ότι η οπτική του δεν είναι απολύτως αρνητική, όσο τουλάχιστον εκφράζονται από τις (χωρίς πηγές) αναδημοσιεύσεις του (π.χ. Koolnews).

Πάντα έλεγα (και όσο μεγαλώνω το πιστεύω ολοένα και περισσότερο), ότι η κουλτούρα «οικοδομείται» με περιορισμούς. Τα όρια είναι κάτι που τα (μικρά κυρίως – αλλά όχι μόνο) παιδιά αποζητούν με κάθε τρόπο. Κι όταν γίνουν δυνατά στον μικρό χώρο τους… τότε είναι έτοιμα (και κυρίως ωριμότερα) να τον διερυρύνουν, με λιγότερο κόστος για τα ίδια και τους γύρω τους. Πάντα έχω στο νου μου ότι η πειθαρχία μαθαίνεται …δεν επιβάλλεται… Πάντα έχω στο νου μου τον «αόρατο γονιό«…

Η ισορροπία είναι η απάντηση στον οποιονδήποτε πιστεύει ότι το ένα μέτρο είναι καλύτερο από το άλλο… «Μέτρον Άριστον»* (Κλεόβουλος – 6ος αι. π.χ.) είναι και η συμβολή μου στην εκκίνηση ενός τέτοιου διαλόγου…

Αυτό οφείλουμε να κάνουμε για τα παιδιά μας, αυτό έκανε και o Steven Paul Jobs ως πατέρας, αφήνοντας πίσω του οποιαδήποτε επαγγελματική διαστροφή… Δεν σταματά να διδάσκει αξίες ο άνθρωπος και μετά το θάνατό του… για ορισμένους «όψιμους» σχολιαστές των κατά καιρούς λεγόμενών του…

Και κάτι ακόμα που έχω πολλές φορές σκεφτεί και πει… Δεν είναι μοναδική ευκαιρία τα παιδιά να μάθουν τα όρια αυτά, την ένταση, τη συχνότητα αλλά και τον χρήσιμο τρόπο αξιοποίησης της τεχνολογίας, σε ένα γνώριμο περιβάλλον από ειδικούς; Και γιατί όχι στο σχολείο τους, σε ένα ασφαλές και δομημένο περιβάλλον, που συνεργάζεται άψογα και με τους γονείς;

Και κάτι τελευταίο για αποφώνηση… Εμείς αξιοποιούμε την τεχνολογία εμπλουτίζοντας την εκπαιδευτική μας διαδικασία με εικόνες, πολυτροπικά κείμενα, πολλαπλές αναπαραστάσεις και διερευνητικές πρακτικές… με στόχο τον πειραματισμό, την ανακαλυπτική διάθεση, την ομαδοσυνεργατική και διαθεματική προσέγγιση … και την κατανόηση. Δεν πρέπει και δεν αφήνουμε τα παιδιά έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, παθητικούς δέκτες στις «ορέξεις» του οποιουδήποτε τηλεοπτικού προγράμματος, ή και στους αμφιβόλου ποιότητας κατασκευαστές «ψηφιακών παιχνιδιών» … μέσα και έξω από τα εισαγωγικά…

Ας αφήσουμε το μεγάλο έργο υποδομών που γίνεται στην κατεύθυνση αυτή, να αποδείξει του λόγου το αληθές…

[ΒΟ 2014]

*Η φράση ανάγεται στην αρχαιότητα και πρωτοδιατυπώθηκε από τον Κλεόβουλο τον Λίνδιο ως «μέτρον άριστον», που σημαίνει ότι το καλύτερο είναι να αποφεύγουμε τις ακρότητες και να τηρούμε το μέτρο σε κάθε έκφανση του δημοσίου και ιδιωτικού μας βίου. Ωστόσο, στο πέρασμα των αιώνων προστέθηκε το «παν» μπροστά στη φράση και μάλιστα χρησιμοποιήθηκε από λόγιους της Βυζαντινής περιόδου ως «παν μέτρον άριστον». Βέβαια, λέγοντας «παν μέτρον άριστον», δηλαδή «κάθε μέτρο είναι το άριστο», ομολογουμένως προκαλείται νοηματική ασάφεια, σε σημείο που να θεωρείται λανθασμένο. Η σωστή έκφραση, η οποία και αποδίδει το ακριβές νόημα της αποφυγής των άκρων, είναι όντως το «μέτρον άριστον». Επιπλέον στοιχεία για τη φράση: http://psifiakesergasies.wordpress.com/2013/09/28/metron/

…καλό «ταξίδι» Παναγιώτη…

…κι όλα γύρω αλλάζουν, όταν ο ήλιος θαμπώνει,
…για τους περισσότερους…,
όχι για σένα που συνεχίζεις…
…που συνεχίζεις να δείχνεις πόσο δυνατός μπορείς να γίνεσαι όταν χρειάζεται,
…που συνεχίζεις ν’ αγωνίζεσαι,
…που συνεχίζεις να προσφέρεις…

Αλλάζει το φως του… μα δεν σβήνει…
μένει εκεί… να θυμίζει ότι όλα είναι δυνατά αρκεί να το θελήσεις πολύ…

…Δεν έφυγες φίλε.
Έχω ακούσματα…, έχω τα λόγια σου…, σε διαβάζω…
Έτσι όπως πάντα…, από μακριά.
Και κάποια στιγμή, …εκεί κάτω από τις πολεμίστρες, θα τα ξαναπούμε…

…Φεύγει κάποιος όταν σταματάμε να τον σκεφτόμαστε…

[για τον Παναγιώτη…]
[ΒΟ 2014]

User experience …μια άποψη

kill-user-experienceΥπάρχει μια αρχή με την οποία συμπορεύομαι όλα αυτά τα χρόνια: Να προσαρμόζομαι σε οποιαδήποτε κατάσταση και συνθήκη. Να συμβιβάζομαι με τα δεδομένα που κάθε φορά βρίσκω …ή μου δίδονται. Να χτίζω μ’ αυτά …πάνω σ’ αυτά. Να παίρνω από αυτά ότι καλύτερο έχουν να μου δώσουν, να τα εμπλουτίζω …να τα εξαντλώ.  Βλέποντας μέσα από το πρίσμα της «τεχνολογίας στην εκπαίδευση» αρκετά χρόνια τώρα, θα μπορούσα να πω ότι για την εκπαίδευση αυτό είναι ένα από τα ζητούμενα…

Ας κοιτάξουμε το πρίσμα από άλλο σημείο. Ας δούμε για λίγο από την άλλη πλευρά των πραγμάτων. Ας αναθεωρήσουμε την παραπάνω σκέψη, που με τα χρόνια έγινε (καλώς ή κακώς) αρχή. Στην εκπαίδευση άλλωστε δεν χωρούν μικρές μετατοπίσεις…

Ας κάνουμε μια «υπόθεση εργασίας» στις γραμμές που ακολουθούν…

Συνέχεια

…από το ΜS Global Forum 2014

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Φωτογραφίες από μια μοναδική εμπειρία κατά τη διάρκεια των πέντε (5) ημερών στη Βαρκελώνη, όπου ο πρωθυπουργός της Καταλονίας που φιλοξένησε το γεγονός, χαρακτήρισε ως: «…εκδήλωση των Ηνωμένων Εθνών της εκπαίδευσης…»

Όλα ξεκίνησαν πριν από μισό περίπου χρόνο, όταν 22.000 εκαιδευτικοί απ’ όλο τον κόσμο κατέθεταν στο διαγωνισμό τις καινοτόμες δραστηριότητές που σχεδιάζουν και αναπτύσσουν καθημερινά στις αίθουσες διδασκαλίας ή και έξω από αυτές, για και με τους μαθητές τους. Οι δραστηριότητες αυτές διαγωνίστηκαν σε εθνικό αρχικά επίπεδο και τελικά οι 230 προκριθέντες εκπαιδευτικοί συγκεντρωθήκαμε στο Global forum στη Βαρκελώνη.  Εκεί εκτέθηκαν οι εργασίες με στόχο την ανταλλαγή καλών πρακτικών, εμπειριών και τεχνογνωσίας. Η εμπειρία του να δημιουργήσουμε ομάδες, με μέλη από κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη, να επικοινωννήσουμε και να συνεργαστούμε για την εκπόνηση εργασιών πάνω σε ένα θέμα, ήταν εκπληκτική. Υψηλόβαθμα στελέχη τη Microsoft μας κάλεσαν να μιλήσουμε για το εγχείρημα των επτά (7) τελευταίων ετών με την καθολική εισαγωγή και αξιοποίηση της μεθοδολογίας 1:1 Computing στην εκπαιδευτική διαδικασία. Είμασταν ένας από του πέντε Εκπαιδευτικούς Οργανισμούς στον κόσμο και μοναδικός από την Ελλάδα που παρουσιάσαμε σε 500 περίπου επικεφαλείς σχολείων ανά τον κόσμο, τις προτάσεις μας για την καινοτομία στην εκπαίδευση. Μας δώθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσουμε επίσης, το Desktop For Student (DfS), τη διαχειριστική εφαρμογή (ψηφιακό περιβάλλον εργασίας μαθητών, εκπαιδευτικών, γονέων) και μέρος του διαδραστικού εκπαιδευτικού υλικού που αναπτύξαμε για να στηρίξει την πρώιμη για πολλούς εκκίνηση του έργου μας σε παγκόσμιο επίεδο, με στόχο την ανάπτυξη ικανοτήτων του 21ου αιώνα, ως αποτέλεσμα γνώσεων, δεξιοτήτων, στάσεων και αξιών, στους μαθητές μας.

Ευχαριστώ τους «Συνεργάτες στη Μάθηση» απ’ όλο τον κόσμο, επισημαίνοντας μοναδικές λέξεις/φράσεις που ακούστηκαν πολύ τις μέρες αυτές:

[B.O.]

«Όταν χάνεις, κάποιος άλλος φταίει πάντα;…»

…Τι θα πούμε στις γενιές που έρχονται;…

Ένα είναι σίγουρο – ότι πρέπει να πούμε ακριβώς το αντίθετο: «Όταν χάνω φταίω εγώ για κάποιο λόγο πάντα, …για κάτι που δεν έκανα καλά…». 

…Φταις εσύ …αρκεί να καταφέρεις να   π ε ι σ τ ε ί ς…

ότι:

  • δεν υπάρχουν εμπάθειες…
  • η ωριμότητα δεν αποτελει μόνο θέμα τίτλων σπουδών και θέσης
  • ότι τα μικρά συμφέροντα δεν είναι πάνω από τα μεγαλύτερα
  • η «κακία» δεν είναι κανόνας συμπεριφοράς
  • η προσωπική επιτυχία δεν είναι πάνω από την επιτυχία της ιδέας
  • οι ατομικές φοβίες και ανασφάλειες επηρεάζουν μόνο τον εαυτό μας και όχι τους γύρω μας

όταν:

  • οι όποιες αξίες μας περάσουν από την απλή λεκτική ανακοίνωσή τους, στη βελτίωση του εσωτερικού μας κόσμου
  • η στάση μας ξεφύγει από τις ανάλαφρες επιφανειακές συμπεριφορές
  • μάθουμε να είμαστε σταθεροί στις απόψεις μας εξελίσσοντάς τες
  • μάθουμε ότι η ουσία των πραγμάτων πάει πιο πέρα από τις ευμετάβλητες συμπεριφορές χαμαιλέοντα
  • καταλάβουμε ότι πίσω από την εικόνα που εκπέμπουμε, πρέπει να υπάρχει πάντα κάτι σημαντικότερο
  • κατανοήσουμε ότι όλα έχουν όνομα και χαρακτηρισμό
  • δώσουμε στις τύψεις μας το χώρο που τους ανήκει
  • σταματήσουμε να προσποιούμαστε για κάτι που δεν είμαστε
  • τελικά γίνουμε χρήσιμοι για τους άλλους και όχι μόνο για τον εαυτό μας.
Αφιερωμένο στους απανταχού κριτές,  …τους κατ’ επίφαση «συνεργάτες στη μάθηση», με μόνο κίνητρο το προσωπικό τους συμφέρον… 
[Β.Ο.]

Αλλάζουν τη σκέψη για τα πράγματα …τα γεγονότα;

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τις περισσότερες φορές όντας έξω από τα γεγονότα …δεν αισθάνεσαι ιδιαίτερα πράγματα. Ακόμη περισσότερο στέκεσαι κριτικά απέναντί τους. …Και ξαφνικά κάτι γίνεται …μπαίνεις μέσα σ’ αυτά. Γίνεσαι μέλος ενεργό, τα επηρεάζεις και επηρεάζεσαι …αλλάζεις. Σκέφτεσαι διαφορετικά. Αισθάνεσαι δικαιωμένος; Αυτό είναι; Αναρωτιέσαι… Αυτή τη φορά εντονότερα. Τι αξίζει περισσότερο; Το ταξίδι… ή ο προορισμός. Ακόμα βαθύτερα… Ποιός είναι ο προορισμός; Ποιό είναι το ταξίδι; Ακόμα βαθύτερα… Πόσο χρήσιμος είσαι στην οποιαδήποτε διαδρομή; Πόσο ευχάριστη την κάνεις …για τους άλλους, …για σένα;

Και ξαφνικά μια ομάδα ανθρώπων μπροστά στην ανώτατη αρχή. Ανθρώπων από διαφορετικές κατευθύνσεις με διαφορετικές προσλαμβάνουσες, ευκαιρίες, θέσεις, …που συγκλίνουν κάπου. Ανθρώπων που προσπαθούν να αλλάξουν…, πράγματα, συνειδήσεις, κουλτούρα, προσωπικές αντιθέσεις, …οι ίδιοι…  Άραγε, αλλάζουν τη σκέψη για τα πράγματα …τα γεγονότα;

…και ο λόγος;      …και σχετικό κείμενο από την Προεδρία της Δημοκρατίας

From the Part to the Whole

_PIL_from_PART_to_WHOLE_poster_small

Ένα infographic που περιγράφει τις δραστηριότητες του έργου μας «από το μέρος στο όλον»

[Β.Ο.]

Συνέχεια

Τι θέλουμε να κάνουν τα παιδιά μας, με τις Τ.Π.Ε.;

Screen-Shot-2013-07-08-at-10.19.00-AM

Αφορμή για το μικρό κείμενο που ακολουθεί, αποτέλεσε ένα e-mail που έλαβα (@haikalis), το οποίο περιείχε μια μόνο εικόνα. …Μια εικόνα χίλιες λέξεις; Δεν ξέρω… Στην εικόνα αυτή τίθεται ένα σημαντικό (κατά τη γνώμη μου) ερώτημα, για όσους πιστεύουν στην αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ερώτημα που θέτει τη βάση για γόνιμο προβληματισμό: «Τι θέλουμε να κάνουν τα παιδιά μας με την Τεχνολογία;» Οι απαντήσεις ταξινομήθηκαν στο πίνακα που ακολουθεί (προσθέτοντας κάποια στοιχεία που σκέφτομαι για το θέμα):

   
Να δημιουργούν διαφάνειες (prezi) Να ευαισθητοποιούν και να ευαισθητοποιούνται.
Να δημιουργούν Blogs Να ξεκινούν, ή και να συμμετέχουν σε συζητήσεις.
Να δημιουργούν Wordle Να βρίσκουν απαντήσεις …στις δικές τους ερωτήσεις.
Να δημοσιεύουν φωτογραφίες Να φτιάχνουν ομάδες …και να δουλεύουν σε ομάδες.
Να δημιουργούν Flipcharts Να αλλάζουν νοοτροπία, να επαναπροσδιορίζουν καταστάσεις.
Να δημιουργούν Videos Να κάνουν τη διαφορά σε επίπεδο γνώσεων, δεξιοτήτων στάσεων και αξιών.
Να ανακοινώνουν στο Edmodo Να αναλαμβάνουν δράση ή και δράσεις.
Να χρησιμοποιούν τον Διαδραστικό πίνακα Να φέρνουν αλλαγές…
Να αναπτύσσουν Apps (Applications)  

Ακόμα και χωρίς τους τίτλους (Λάθος/Σωστό) των δύο στηλών, η απάντηση για την κατεύθυνση που πρέπει να οδηγήσουμε τις προσπάθειές μας μοιάζει προφανής. …Πάντα πίστευα και πιστεύω συμφωνώντας εν μέρει, ότι:  «η τεχνολογία είναι «εργαλείο» και όχι μαθησιακό αντικείμενο με την στενή έννοια…». Υπάρχει η λογική που αναφέρει ότι και η ουσιαστική χρήση – αξιοποίηση των εργαλείων στον κατάλληλο χρόνο,  δημιουργεί σημαντική υπεραξία στη γνώση και τις δεξιότητες. Μήπως τελικά ο δημιουργικός συνδυασμός όλων όσων καταγράφονται στο πίνακα, είναι αυτός που θα φανεί χρήσιμος για τα παιδιά μας; Μήπως πολλά από τα παραπάνω …και ακόμη περισσότερα, είναι πολύτιμα εφόδια για τον πολίτη του κόσμου που θέλουμε να προετοιμάζουμε;

Mentoring

Κάποτε διάβασα μια ενδιαφέρουσα άποψη για το mentoring και την καταθέτω: «…κάνω την εμπειρία μου σκαλοπάτι για ν’ ανέβεις εσύ λίγο πιο εύκολα, λίγο πιο ψηλά. Ας μην ξανά-ανακαλύψουμε τον τροχό, αν δεν υπάρχει λόγος»…

Συνέχεια

«Με τις Nέες Tεχνολογίες δημιουργούμε την επιθυμία για μάθηση…»

Στιγμιότυπο 2013-06-10, 8.04.16 μ.μ.«Ο Μαθητικός Υπολογιστής και η μεθοδολογία 1:1 (ένας μαθητής με ένα προσωπικό υπολογιστή), εισήχθη στην εκπαιδευτική διαδικασία όχι μόνο για να την προσαρμόσει στις σύγχρονες απαιτήσεις, αλλά – γιατί όχι; – και για να αλλάξει κάποιες προσεγγίσεις, ‘εμπλέκοντας’ δημιουργικά όσο το δυνατόν περισσότερες από τις γνωστές μεθοδολογίες μάθησης. Έτσι, με την αξιοποίησή τους μεταβαίνουμε από αυστηρά δασκαλοκεντρικά μοντέλα, σε πιο ομαδοσυνεργατικά σχήματα.  Τελικά πετυχαίνουμε ένα σχολείο δημιουργικό, ευχάριστο, χαρούμενο και αποτελεσματικό για τους μαθητές όλων των βαθμίδων μας«, τονίζει ο… (συνέχεια στο EMEA.gr)

Ευχαριστώ…

microsoftΚάτι τέτοιες στιγμές… όπως οι σημερινές, που «έζησα» στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Έρευνας και Εκπαίδευσης ΓΑΙΑ, είναι που επιβεβαιώνουν ότι αξίζει η προσπάθεια που άρχισε αρκετά χρόνια πριν για την όχι απλά εισαγωγή, αλλά και αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Κι αυτό για πολλούς λόγους:

photo-1

Πρώτα, γιατί διαπίστωσα για μια ακόμη φορά ότι: υπάρχουν «εργαλεία», υπάρχει υλικό, υπάρχουν γνώσεις, υπάρχουν καινοτόμες  ιδέες, υπάρχει όρεξη, υπάρχει μεράκι από πολλούς. …Κι ολοένα ο αριθμός αυτός μεγαλώνει.

Μετά, γιατί μας δόθηκε η ευκαιρία να μεταφέρουμε το κλίμα, που δημιούργησε η δυναμική των ομάδων των μαθητών που συμμετείχαν στις δραστηριότητες του έργου  «από το μέρος …στο όλον», στους παρευρισκόμενους στην αίθουσα, σε μια καλά οργανωμένη εκδήλωση …αυτή των Πρωτοπόρων Δασκάλων

BO_SP_OLON

Έτσι δεν γίνεται πάντα; Ξεκινούν λίγοι, γίνονται περισσότεροι και τελικά να… …ένα όμορφο «όλον»… Σαν μεταδοτική «ασθένεια» κι αυτό.  Μελετάς, γνωρίζεις κόσμο που έχει το μικρόβιο, δουλεύεις μαζί τους, έστω και διαδικτυακά (τις περισσότερες φορές εκτός ωραρίου βασικής απασχόλησης), …κολλάς κι εσύ…

Σήμερα είχα την ευκαιρία να γνωρίσω αρκετούς από αυτούς που έχουν «κολλήσει» το μικρόβιο της καινοτομίας στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τον Γρηγόρη Ζερβό, τον Γιάννη Σουδία, τον Πέτρο 

Από τη βράβευση...

Μιχαηλίδη, την Ευπραξία Τριαντάφυλλου, τον Κυριάκο Περιμένη, τη Δήμητρα Σταματίου, την Ευτυχία Σπελέτα, τη Χαρά Κουτόβα, την Ελένη Μουρατίδου. Τους ευχαριστώ (…και πολλούς άλλους), επαναλαμβάνοντας για μια ακόμη φορά ότι μαθαίνω πάντα και από όλους…

…Άλλωστε ποτέ δεν πίστεψα σε μικρές μετατοπίσεις προς τη νέα γνώση, αλλά στον επαναπροσδιορισμό και την αλλαγή των θέσεων… Ποτέ δεν ξέχασα ότι από τους ανθρώπους δεν λείπει η δύναμη. Η θέληση λείπει… 

Αναφορές:

«Education and Innovation in the 21st Century»

Συνέδριο Education and Innovation in the 21st Century Από το blog της Τερέζας Γιακουμάτου :«Το συνέδριο προσπάθησε να προσεγγίσει το θέμα της σύνδεσης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Αρκετοί ομιλητές εστίασαν στις δεξιότητες που απαιτούνται για να εισέλθει κάποιος στην αγορά εργασίας και να μην μείνει κολλημένος στην ουρά των ανέργων.» 

Εστιάζω στη χιουμοριστική διάσταση του υστερόγραφου της:

[…»ΥΓ. Στα συνέδρια που περιλαμβάνουν την λέξη «καινοτομία» μαζεύονται διαφόρων ειδών άνθρωποι. Άνθρωποι της αγοράς που αδημονούν να εισάγουν την καινοτομία για να αποκομίσουν κέρδη, άνθρωποι της εκπαίδευσης που αδημονούν να προκαλέσουν τους μαθητές τους με την τελευταία λέξη της εκπαιδευτικής τεχνολογίας. Μπροστά μου κάθονταν δύο εκπαιδευτικοί με λαπτοπ. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, πρέπει να μέτρησα 10 εφαρμογές που χρησιμοποίησαν. Εφτιαχναν παρουσιάσεις, μπλογκάριζαν, έστελναν tweets, ενημέρωναν excel.  Φανταζόμουν τον εγκέφαλό τους να ανάβει σαν πολυέλαιος όσο το συνέδριο προχωρούσε. Ατυχώς προδόθηκαν από τις μπαταρίες τους, κι έκλεισαν τα λαπτοπ με μεγάλη απογοήτευση. Κατευθείαν μεταφέρθηκαν στα smartphones τους και συνέχισαν από κει. Καμένοι; κι όμως τέτοιους χρειαζόμαστε για να μας βγάζουν από την αδράνεια… Από την άλλη κάποιοι ομιλητές χρειάζονταν βοήθεια για να ανοίξουν την παρουσίασή τους. Σε συνέδριο για την καινοτομία…«…]

Τερέζα ευχαριστώ για τη διάθεση, τα καλά λόγια και τη διάσταση που έδωσες σε κάποιες στιγμές καθημερινότητας…

Από το κείμενο, τον ήχο και την εικόνα… στην κίνηση!

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά, ή τι χρειαζόμαστε (ως μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς), για την ομαλή εισαγωγή και αξιοποίηση τελικά της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία; Είναι εύκολο να περάσουμε από το κείμενο, τον ήχο και την εικόνα, …στην κίνηση; Ποιος είναι ο ρόλος των αισθήσεων στην εκπαιδευτική διαδικασία; Η απάντηση αρχίζει να διαμορφώνεται κάνοντας δύο βασικές παραδοχές:

  • Οι συσκευές (υπολογιστικές «μηχανές»), γίνονται ολοένα πιο φιλικές και αυτόνομες, με τάση να μειώνεται ο χρόνος που πρέπει να αφιερώσουμε για να αποκτήσουμε δεξιότητες χρήσης.
  • Το λογισμικό προσαρμόζεται ολοένα και περισσότερο, στις απαιτήσεις αλλά και τις δυνατότητες του χρήστη, ανάλογα με την ηλικιακή ζώνη στην οποία ανήκει και όπως είναι φυσικό, προσαρμοζόμενο αξιοποιεί τις καινοτόμες λύσεις που προσφέρει η εξέλιξη του υλικού.

Πέντε βασικές «χειρονομίες» – Πέντε βασικές εφαρμογές

Πέντε «χειρονομίες»:

  1. Επιλέγω αντικείμενα με το δάχτυλο μου.iPad_hand_gestures
  2. Μεγεθύνω τα αντικείμενα, μέσω απόκλισης των δύο δακτύλων μου.
  3. Μεταβαίνω από εφαρμογή σε εφαρμογή, σύροντας τα τέσσερα δάκτυλα μου ταυτόχρονα.
  4. Περιστρέφω αντικείμενα, περιστρέφοντας τα δύο μου δάχτυλα.
  5. «Κλείνω» εφαρμογές συγκλίνοντας τα πέντε μου δάχτυλα.

Πέντε βασικές κατηγορίες εφαρμογών:

  1. Οργανώνω την εργασία μου, τη μελέτη μου, ή και τις υποχρεώσεις μου, μέσω το ψηφιακού μου ηaμερολογίου.Στιγμιότυπο 2013-02-28, 12.15.04 μ.μ.
  2. Δημιουργώ, μέσω απλών εφαρμογών δημιουργίας ψηφιακών βιβλίων και πολυμεσικών παρουσιάσεων.
  3. Αποκτώ γνώσεις γύρω από μια θεματική ενότητα, μέσω πολλαπλών αναπαραστάσεων και διαθεματικών προσεγγίσεων, που μου παρέχονται από ένα σύγχρονο διαδραστικό ψηφιακό βιβλίο.
  4. «Γράφω» με το δάχτυλο, τη γραφίδα, τη φωνή μου, ή και το πληκτρολόγιο, σχεδιάζω εμπλέκοντας πολυμεσικό υλικό με ευκολία, στην εργασία μου
  5. Δημιουργώ πολυμεσικό υλικό, ακλουθώντας καλά σχεδιασμένα βήματα (μια μεθοδολογία που το «εργαλείο» προτείνει) και αξιολογώ τις γνώσεις μου μέσα από ένα ευχάριστο περιβάλλον που δεν ασκεί κριτική στην κάθε μου προσπάθεια…

Κύριο μελημά μας αρχικά, είναι να προκαλέσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο το ενδιαφέρον των μαθητών μας, ώστε να καλιεργήσουμε ικανότητες του 21ου αιώνα, ως αποτέλεσμα γνώσεων, δεξιοτήτων, στάσεων και αξιών. Στην προσπάθειά μας αυτή εμπλέξαμε τους εκπαιδευτικούς μας στη δημιουργία υλικού. Στο καινούργιο οικοσύστημα εμπουτίζουμε τα βιβλία με εστιασμένο πολυμεσικό υλικό και επιλέγουμε εφαρμογές με στόχο τη δημιουργία, την καταννόηση, την ανάλυση, τη σύνθεση, την εφαρμογή των γνώσεων και την αξιολόγηση. Η αποδοχή του από τους μαθητές και η αξιοποίησή του από τους εκπαιδευτικούς, ξεπερνά τις αρχικές μας προσδοκίες.» 

Βασίλης Οικονόμου
…από την παρουσίαση του  Μαθητικού Υπολογιστή
στην εκπαιδευτική διαδικασία (27/2/2013)

«Αόρατος» γονιός

Θα ξεκινήσω ξετυλίγοντας το νήμα του θέματος, με κάποιες πολυσυζητημένες  παραδοχές. Όχι κάτι καινοτόμο. Πράγματα που συζητούμε ή σκεφτόμαστε καθημερινά…

Π α ρ α δ ο χ ή  π ρ ώ τ η. Ως γονείς πλέον δεν έχουμε… Δεν έχουμε αρκετό χρόνο, δεν έχουμε μία μόνο πηγή γνώσης, δεν έχουμε τις ειδικευμένες γνώσεις που απαιτούνται για να προσεγγίσουμε τους νέους, τις περισσότερες φορές δεν έχουμε διάθεση… Δεν είχαμε τηλεόραση όταν γεννηθήκαμε.

Π α ρ α δ ο χ ή  δ ε ύ τ ε ρ η. Τα παιδιά μας αλλάζουν γρήγορα συνήθειες… Διαθέτουν πολλαπλές πηγές ενημέρωσης, διαθέτουν πολλαπλά μέσα επικοινωνίας, μαθαίνουν γρηγορότερα. Γεννήθηκαν με το τηλεκοντρόλ στο κομοδίνο του μπαμπά ή της μαμάς, και ως κυρίαρχη παιδική ανάμνηση έχουν την εικόνα ενός από τους δύο (στην καλύτερη περίπτωση), να δουλεύει ή και να ξεκουράζεται πίσω από την οθόνη του υπολογιστή…

Π α ρ α δ ο χ ή   τ ρ ί τ η. Ο ρόλος του σχολείου αλλάζει… Δε υφίστανται πλέον τα όρια της αίθουσας. Μέσα από μαθητοκεντρικά εκπαιδευτικά μοντέλα, αναπτύσσεται μια «κουλτούρα» πειραματισμού και καινοτομίας, που μετατοπίζει την εκπαιδευτική διαδικασία από την παθητική καλλιέργεια της γνώσης στη συνεργατική μάθηση, την κοινωνική ενσωμάτωση και την ανάπτυξη ανώτερων ικανοτήτων (αυτορρύθμιση, κριτική ικανότητα, ανάπτυξη της σκέψης).

Π α ρ α δ ο χ ή   Τ έ τ α ρ τ η. Οι ρυθμοί της ζωής είναι γρηγορότεροι για όλους… Η ανασφάλεια και το άγχος που πηγάζει από αυτή αγγίζει τους υψηλότερους δείκτες, κάθε τρία χρόνια η γνώση ανανεώνεται, ζούμε στην ψηφιακή εποχή, οι Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών «ήρθαν για να μείνουν» βρίσκοντας εφαρμογή σχεδόν σε κάθε τομέα της ζωής μας…

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές ο γονιός καλείται να προσαρμοστεί ώστε να συνεχίσει να είναι κοντά στο παιδί του, να συνεχίσει να το εμπνέει, να συνεχίσει να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις που πηγάζουν από το συνθετότερο ίσως ρόλο του, ως ανθρώπινη ύπαρξη.

Συνέχεια

Ανοιχτοί χώροι μάθησης, επικοινωνίας, δημιουργίας…

  • «Θέλω να μπορώ να επιλέγω πού και πώς θα καθίσω στην αίθουσα, πού θα κοιτάξω, πού θα εστιάσω την προσοχή μου…»
  • «Θέλω να είμαι δίπλα στους καλούς μου συνεργάτες, να ανταλλάσσουμε υλικό, να ψάχνουμε μαζί…»
  • «Θέλω η διάταξη των γραφείων να αλλάζει ανάλογα με το είδος της διδασκαλίας και τη μεθοδολογία…»
  • «Θέλω να έχω πρόσβαση σε ηλεκτρονικές (και όχι μόνο) πηγές γνώσης, την ίδια στιγμή αν χρεαστεί…»
  • «Θέλω να χρησιμοποιώ τα ψηφιακά μέσα χωρίς κόπο, να είναι εκεί όταν τα χρειάζομαι, έτοιμα…»
  • «Θέλω να ακούγεται η φωνή μου, όταν έχω κάτι σημαντικό να πω…»
  • «Θέλω να χαλαρώσω λιγάκι από μια κουραστική συνεδρία…»
  • «Θέλω να βρω ένα χώρο να μπορέσω να οργανώσω τη σκέψη μου…»
  • «Θέλω να μπορώ να ακούω την ησυχία!»

Ποια από τα παραπάνω «θέλω» είναι λόγια μαθητών και ποια είναι λόγια των εκπαιδευτικών τους;

Μήπως κατά κάποια έννοια, τα «θέλω» του ενός, είναι και «θέλω» του άλλου;

Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να κάνω δύο μαθήματα σε μια τέτοια αίθουσα. Open Learning Space την ονόμασαν εκτός συνόρων. Πολλές μελέτες και έρευνες διεθνώς. …Πολύ λίγες υλοποιήσεις. Μία από αυτές εδώ... Κι εγώ με τρεις διαφορετικούς ρόλους. Ο δεύτερος  χρονικά ρόλος ως εκπαιδευτής ενηλήκων, σε σεμινάριο 96 γονέων μαθητών, με θέμα την αξιοποίηση διαδραστικών επιφανειών στην καθημερινότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ο τρίτος ρόλος ως δάσκαλος ειδικότητας, σε μια εκπληκτική συνδιδασκαλία γλώσσας με διαθεματική προσέγγιση,  δύο τμημάτων της έκτης του Δημοτικού Σχολείου. Ο πρώτος (πάντα χρονικά) ρόλος ως ο άνθρωπος που πιστεύει (και έχει κάνει πράξη της επαγγελματικής του ζωής) …ότι τα ψηφιακά μέσα και οι μεθοδολογίες είναι εδώ για να λύνουν προβλήματα, να διευρύνουν ορίζοντες, να προσφέρουν εναλλακτικές θεωρήσεις …και όχι για να δημιουργούν θέματα…

Το αποτέλεσμα δεν αφήνει πολλά περιθώρια στο νου να επιλέξει κάτι άλλο… κάτι διαφορετικό…

Ενδιαφέρον – Κινητοποίηση – Δεξιότητες 21ου αιώνα


Ένα από τα ερωτήματα που με απασχολεί τα τελευταία χρόνια, σχετικά πάντα με την αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία, είναι πως θα κάνουμε τους μαθητές να ενδιαφερθούν, …να αναδείξουν τα ενδιαφέροντά τους, να κινητοποιηθούν στο μάθημα και συμμετέχοντας ενεργά να καλλιεργήσουν δεξιότητες 21ου αιώνα με ευχάριστο και εποικοδομητικό 

iBooks (iPad)

Πρόκειται για μια εντελώς νέα εμπειρία αξιοποιώντας τις λειτουργίες του  iPad (multitouch χειρονομιών) που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο μαθητής αλληλεπιδρά με το περιεχόμενο του βιβλίου.

Στα νέου τύπου ψηφιακά διαδραστικά βιβλία ενσωματώνονται βίντεο, 3D μοντέλα, συστήματα αυτοαξιολόγησης, παρουσιάσεις που ήδη έχουν δημιουργηθεί με “εργαλεία” τρίτων κατασκευαστών, μικρόκοσμοι που έχουν δημιουργηθεί με HTML 5, ενώ σε portrait mode διατηρείται το κλασικό στιλ ανάγνωσης κειμένου.

Σημαντική είναι η δυνατότητα που παρέχεται για την τήρηση σημειώσεων οι οποίες εκτός από το σημείο που εντοπίστηκαν συγκεντρώνονται σε ειδικά διαμορφωμένο σημειωματάριο άμεσα προσβάσιμο στον αναγνώστη.

Η δυνατότητα αναζήτησης σελίδας, λέξης ή και φράσης στο περιεχόμενο του βιβλίου, σε λεξικό όρων, αλλά και στο διαδίκτυο ή τη wikipedia, η ευκολία με την οποία γίνεται είναι πράγματι κάτι που αξίζει προσοχής.

Η αποδοχή των νέων αυτών διαδραστικών ψηφιακών βιβλίων από τους μαθητές και τους γονείς (που ήταν και είναι ενεργά συμμέτοχοι στην εκπαιδευτική διαδικασία) είναι μεγάλη. Οι πολλαπλές αναπαραστάσεις που χρησιμοποιούνται για το ίδιο θέμα – αντικείμενο, δίνουν την ευκαιρία να επιλέξει ο καθένας το δικό του τρόπο μελέτης και κατανόησης εννοιών. Οι εφαρμογές εμπεδωτικής αυτοαξιολόγησης συνεισφέρουν επίσης στην προσπάθεια αυτή. Πάνω απ’ όλα η ευχρηστία του βιβλίου και η προσβασιμότητα της πληροφορίας είναι στοιχεία που κάνουν τελικά τους εμπλεκόμενους να  ε ν δ ι α φ ε ρ θ ο ύ ν

Βασίλης Οικονόμου

Οι φωτογραφίες είναι από το σεμινάριο γονέων με θέμα: «H αξιοποίηση του iPad στην εκπαιδευτική διαδικασία», που πραγματοποιήθηκε στον ανοιχτό χώρο μάθησης των Εκπαιδευτηρίων Δούκα.

“Ποιότητα είναι, να το κάνεις σωστά όταν κανείς δε κοιτάει…”. Henry Ford.

H συστηματική αυτοαξιολόγηση του Οργανισμού, μέσα από την οποία εντοπίστηκαν και ιεραρχήθηκαν περιοχές βελτίωσης, και η διαρκής παρακολούθηση μετρήσιμων στόχων οδήγησαν τον Οργανισμό στην καλλιέργεια μιας κουλτούρας Επιχειρηματικής Αριστείας, η οποία αποτελεί κινητήρια δύναμη για την υλοποίηση μιας σειράς νέων προσεγγίσεων σε θέματα διοίκησης, ανθρώπινου δυναμικού και διαδικασιών.

Η διασφάλιση της ποιότητας δεν είναι απλά μια εταιρική πρόθεση. Είναι άνθρωποι, οργάνωση, συστήματα, συνεργασίες, πίστη σε στόχους οι οποίοι πρέπει να υλοποιούνται.

Στο όμορφο αυτό ταξίδι, στο οποίο όλα τα μέλη του Οργανισμού γίναμε για δεύτερη φορά συνεπιβάτες, είχαμε την ευκαιρία να προσαρμόσουμε το Μοντέλο του E.F.Q.M. στην εκπαιδευτική διαδικασία και να προσαρμοστούμε στους κανόνες του. Μέσα από το ευρύ φάσμα των κριτηρίων του οδηγηθήκαμε σε μια ολιστική θεώρηση της ποιότητας των διαδικασιών μας με στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και την εδραίωση του ηγετικού ρόλου που κατέχουν τα Εκπαιδευτήρια Δούκα στην αγορά.

Βασίλης Οικονόμου
Υπεύθυνος Συστημάτων Πληροφορικής
Μέλος της Ομάδας Ποιότητας

Συνέχεια

Διαδίκτυο: Ευκαιρία ή ανάγκη για διαγενεακή αλληλεγγύη

Χωρίς καμία διάθεση δαιμονοποίησης του Διαδικτύου, αλλά σαν μια ευκαιρία αρχικά να το γνωρίσουμε, κυρίως για να αναπτύξουμε και να προωθήσουμε τη διαγενεακή αλληλεγγύη, που θα εφοδιάσει γονείς και παιδιά με τα κατάλληλα εργαλεία ώστε η χρήση του Διαδικτύου να είναι ασφαλής, και να αποτελεί μια δημιουργική διαδικασία, παραθέτω ορισμένους (εντυπωσιακούς για μένα) αριθμούς:

2 δισεκατομύρια είναι οι χρήστες του Google.

4 δισεκατομύρια video παρακολουθούνται την ημέρα στο Youtube.

845 εκατομμύρια είναι οι ενεργοί χρήστες του Facebook (Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ).

60 ώρες video «ανεβαίνουν»  στο Youtube ανά λεπτό.

Συνέχεια

Υπολογιστής και Διαδίκτυο: Εποικοδομητική χρήση και αξιοποίηση ή κατάχρηση που οδηγεί στην «εξάρτηση»

9 ερωτήσεις και αντίστοιχες απαντήσεις για ένα θέμα που απασχολεί γονείς και παιδιά σε σχέση με την χρήση (κατάχρηση) του υπολογιστή και του Διαδικτύου…

1. Τι είναι το φαινόμενο «εξάρτησης» (internet addiction) από το Διαδίκτυο;

Η  χρήση του διαδικτύου μπορεί να γίνει  η επικρατούσα δραστηριότητα στην καθημερινότητα ορισμένων εφήβων με αποτέλεσμα την παραμέληση βασικών τομέων δράσης, όπως το σχολείο, τα χόμπι, ο αθλητισμός, οι κοινωνικές σχέσεις κ.λπ. Μπορεί ακόμη να υπάρξουν διαταραχές του ύπνου, παρεκτροπές στη διατροφή και παραμέληση της σωματικής φροντίδας και υγιεινής. Η κατάχρηση του διαδικτύου αντιμετωπίζεται στη Μ.Ε.Υ. με ψυχοεκπαίδευση και συμπεριφορικού τύπου παρέμβαση, καθώς και οικογενειακή συμβουλευτική.

  Συνέχεια

Τι σημαίνει «καλός ΔΑΣΚΑΛΟΣ»;

Η μεγαλύτερη επιτυχία για έναν δάσκαλο είναι η… εξαφάνισή του!

Δεν πρόκειται όμως για ταχυδακτυλουργία, αλλά για τον μεγαλύτερο στόχο της διδασκαλίας, όπως τον περιγράφει η μεγάλη παιδαγωγός Μαρία Μοντεσόρι. Να μπορεί να πει ο δάσκαλος: «Τα παιδιά τώρα δουλεύουν σαν να μην υπάρχω». Τότε, δια της πλασματικής του απουσίας, η οποία στην πραγματικότητα είναι η πιο αποτελεσματική παρουσία, έχει καθορίσει τους μαθητές του. Έχει επιτύχει. «ΤΑ ΝΕΑ» ζήτησαν από τρεις σύγχρονους δασκάλους, που κατά γενική ομολογία έχουν διακριθεί για τη διδακτική τους ικανότητα, να πουν ποιοι ήταν οι δικοί τους δάσκαλοι που τους καθόρισαν. Και τι σημαίνει, κατά τη δική τους οπτική, καλός δάσκαλος. Η διεθνούς φήμης καθηγήτρια Ελένη Γλύκατζη ‐ Αρβελέρ, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος που είναι και ακαδημαϊκός εκτός από ποιμένας και ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθήνας Γεώργιος Μπαμπινιώτης μιλούν για τους δασκάλους τους και για τη διδασκαλία.

Συνέχεια

iPad …ένα μέσο …καταλύτης στην εκπαιδευτική διαδικασία…

Άρθρο για τα iPads στα Εκπαιδευτήρια Δούκα εκδόθηκε στο καινούριο περιοδικό iPlanet που εκδίδει η iSquare. Θα το βρείτε στο κομμάτι Εκπαίδευση στην σελίδα 36 και 37.

http://www.iplanet.com.gr/

[Κάποτε δεν ήταν καθόλου προφανές ότι κάθε μαθητής θα είχε το δικό του μολύβι (1 student: 1 pencil) ούτε ότι κάθε μαθητής θα είχε το δικό του βιβλίο (1 student: 1 book). Σήμερα πλέον που κάθε μαθητής καλείτε να έχει το δικό του μαθητικό υπολογιστή (1 student: 1 computer), ποια μπορεί να είναι η συνέχεια; Επειδή κάθε μαθητής είναι ξεχωριστός θα πρέπει να έχει και το δικό του προσωπικό αναλυτικό πρόγραμμα (1 student: 1 curriculum);

Κάτω από το γενικό τίτλο «εκπαιδευτική τεχνολογία 1:1» (“1:1 educational computing”), περιγράφεται η πρακτική κατά την οποία κάθε μαθητής μέσα σε μια τάξη, διαθέτει μια ατομική υπολογιστική συσκευή, με την οποία συμμετέχει στις μαθησιακές δραστηριότητες. Η πρακτική αυτή αποδεικνύει, καθώς εξελίσσεται, τα αδιαφιλονίκητα οφέλη που προσφέρει στη μάθηση.
Συνέχεια

Να προτιμήσουμε τελικά τον μαυροπίνακα ή μήπως όχι…

Πρόσφατα διάβασα ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθρο στο BHMASCIENCE με τίτλο: Προτιμήστε τον μαυροπίνακα! (http://www.tovima.gr/science/article/?aid=431906) Σε κάθε του γραμμή στο μυαλό μου έρχονταν ολοένα… όλα όσα κάνουμε τα τελευταία χρόνια προσπαθώντας να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για την αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία…

Παραθέτω βασικά στοιχεία του άρθρου ώστε να «προχωρήσω» (σ)το συλλογισμό μου…

[…Σε μια υπερσύγχρονη κοινωνία όπου καθημερινά οι μαθητές βομβαρδίζονται από τεχνολογικούς πειρασμούς και από συνεχείς προσθήκες στο ήδη βεβαρημένο πρόγραμμά τους, πώς μπορούν άραγε να βελτιώσουν τους βαθμούς τους και παράλληλα να «γυμνάσουν» τον εγκέφαλό τους ώστε να αφομοιώνει όσο το δυνατόν περισσότερες γνώσεις; Ο αυστριακός «γκουρού» της ψυχιατρικής και επικεφαλής της Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Ουλμ δρ Μάνφρεντ Σπίτσερ μας «ταξιδεύει» στα άδυτα του εγκεφάλου. Εκεί όπου πραγματοποιούνται οι διεργασίες τις οποίες ονομάζουμε μάθηση.

Συνέχεια

Ο Μαθητικός Υπολογιστής αρωγός στην εκπαιδευτική διαδικασία

Η μάθηση μέσω του Μαθητικού Υπολογιστή (M.Y.) δίνει την ευκαιρία στο μαθητή να προσεγγίσει την πληροφορία με πολλαπλούς τρόπους. Δεν ανταγωνίζεται τις υπάρχουσες μεθόδους διδασκαλίας, αλλά τις συμπληρώνει. Καλλιεργεί την πρωτοβουλία, επαναπροσδιορίζει το ρόλο του εκπαιδευτικού και τον εφοδιάζει με χρήσιμα «εργαλεία». Ενθαρρύνει την έρευνα και την αναζήτηση πληροφοριών. Εξατομικεύει τη διδασκαλία. Ανατρέπει τη σειριακή μάθηση. Κατηγοριοποιεί τα δεδομένα και τις πληροφορίες. Βελτιώνει την ικανότητα ανάλυσης και σύνθεσης των πληροφοριών. Συνδυάζεται με τον διαδραστικό πίνακα που αποτελεί σημαντικό μέσο ευαισθητοποίησης, κινητοποίησης και αξιολόγησης των γνώσεων που απέκτησαν οι μαθητές.

Συνέχεια

Χρησιμοποίηση, Χρήση, Κατάχρηση, Αξιοποίηση

Χρήση – Χρησιμοποίηση… Ποια είναι η σημασιολογική διαφορά ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο λέξεις;

Vassilis_Economou_steps_2007Ολοένα και περισσότερα είναι αυτά που ακούγονται και γράφονται για την «δόση» (ή καλύτερα τη δόση της χρήσης), της Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση…

Έχοντας πάντα κατά νου την ισορροπία και το “Μέτρον Άριστον” (Κλεόβουλος – 6ος αι. π.χ.), παραθέτω κάποιες σκέψεις σχετικά…

Χρησιμοποίηση είναι η μεταχείριση – κάνω κάτι να λειτουργήσει ως μέσο, το μεταχειρίζομαι…
Χρήση είναι η ενέργεια του χρησιμοποιώ, η χρησιμοποίηση κάποιου πράγματος…

Τι γίνεται όταν χρησιμοποιούμε όμως κάτι χωρίς μέτρο;
…Κατάχρηση είναι η υπερβολική χρήση…
Κι όταν χρησιμοποιούμε λελογισμένα κάτι, ώστε να μας αφήνει ένα καταστάλαγμα γνώσης ή και δεξιότητας που μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί;
…Αξιοποίηση είναι η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που μου παρέχει κάτι, έτσι ώστε να φτάσει στο υψηλότερο σημείο της απόδοσής του…

Τι είναι όμως, αυτό που μας κάνει πολλές φορές να πατάμε το «σαθρό» σκαλοπάτι της κατάχρησης, όταν ασχολούμαστε με την τεχνολογία ως εκπαιδευτικό «εργαλείο»;

  • είναι η ασφάλεια που μας προσφέρει αυτό που μάθαμε να κάνουμε καλά;
  • είναι ότι δεν έχουμε χρόνο, ή φοβόμαστε να δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο;
  • είναι γιατί δεν τολμάμε να αλλάξουμε μεθοδολογία;
  • είναι γιατί ο χρόνος μας πιέζει και δεν μπορούμε να διαχειριστούμε αυτόν που μας απομένει;
  • είναι οτι η φαντασία μας έχει αρχίσει να περιορίζεται στα απαραίτητα;
  • μήπως είναι ότι τελικά, η χρήση του μέσου έχει γίνει αυτοσκοπός και όχι «εργαλείο« για να «πάμε» την εκπαίδευση λίγο πιο πέρα… να την εκσυγχρονίσουμε, …για να εκσυγχρονιστούμε και μέσα από αυτό, να καλλιεργήσουμε στους μαθητές μας ικανότητες 21ου αιώνα;
  • ή μήπως είναι όλα τα παραπάνω;

Πηγές – ερμηνείες λέξεων:

[Β.Ο. 2007]