Μακάρι να «συναντούσα» τη συγγραφή κώδικα αρκετά μικρότερος…

«Επικαλούμαι τη συνδυαστική σκέψη σας (μια απο τις δεξιότητες που καλλιεργούνται και με την συγγραφή κώδικα), για να απαντήσετε στην «επικίνδυνη» για μένα ερώτηση: τι είναι αυτό που θα άλλαζε ένας άνθρωπος 50 ετών (περίπου) αν ξαναζούσε από την αρχή. Ένας άνθρωπος που έχει γράψει (και συνεχίζει να γράφει) αρκετές γραμμές κώδικα εμπορικού – λογιστικού – διαχειριστικού αλλά και εκπαιδευτικού λογισμικού για τουλάχιστον 27 χρόνια»… Αυτή ήταν η μικρή εισαγωγή – ερώτηση προς τους μαθητές που συμμετείχαν στην τελετή λήξης της παγκόσμιας εβδομάδας του κώδικα, που οργάνωσε η Microsoft. Ένας μαθητής σήκωσε το χέρι του και απάντησε: «Θα ξεκινούσατε κύριε να γράφετε κώδικα από μικρότερη ηλικία». Ναι …αυτό είναι. Πόσο δίκιο είχε…

Αναρωτιέμαι, πόσα έχει να «κερδίσει» ο μικρός μαθητής που ξεκινά τη συγγραφή κώδικα από τα 8-10 του χρόνια. Κάποιος που ξεκινά εξερευνώντας και… ανακαλύπτοντας την έννοια της μεταβλητής μέσα από διαδοχικές αλλαγές μεγέθους της πλευράς απλών σχημάτων, γνωστά σε εκείνον. Πόσα είναι αυτά που κερδίζει όταν ανακαλύπτει την έννοια της δομής της επανάληψης, επειδή τη χρειάζεται για να μην γράφει άσκοπα εντολές που επαναλαμβάνονται… Κι όταν καταλάβει τη χρήση αλλά και τη χρησιμότητα της, να ανακαλύπτει ότι ο κύκλος μπορεί να σχεδιαστεί από ένα «avatar» που κινείται βήμα-βήμα και αφήνει πίσω του ίχνος, στρίβωντας μάθε φορά «κάποιες» μοίρες… Όταν δε, ανακαλύψει (μέσα από τη διαδικασία δοκιμής και λάθους), πόσα είναι τα βήματα και πόσες οι μοίρες της στροφής, δημιουργεί με τρεις γραμμές κώδικα όποιου μεθέθους κύκλο θελήσει…

Ως αναλυτής – προγραμματιστής Ηλεκτρονικών Υπολογιστών όλα αυτά τα χρόνια, μπορώ να ισχυριστώ ότι οι ασχολούμενοι στο πεδίο αυτό «κερδίζουν» …

Στον τρόπο σκέψης και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων:

  • Στη διαδικασία ταξινόμισης των γεγονότων με βάση πολλαπλά κριτήρια (χρόνος, χαρακτηριστικά, ιδιότητες, αντιδράσεις, κ.λπ.).
  • Στην ανάλυση («τεμαχίζοντας»), δυσεπίλυτων προβλημάτων σε μικρότερα, για την ευκολότερη επίλυσή τους.
  • Στη σύνθεση των μικρών εύκολων λύσεων και στη προσσπαθεια επίλυσης μιας μεγαλύτερης …πολυπλοκότερης.
  • Στη προσπάθεια να μη σταματούν στην ευκολότερη άποψη, αλλά να επιχειρούν τη βελτίωση όσο το δυνατόν της αρχικής πρότασης.
  • Στην επαναχρησιμοποίηση του παραγόμενου υλικού (αρχικών διαδικασίων για την περίσταση), που δημιουργεί γνώση χρήσιμη, αποτελώντας πολύτιμο αρωγό στην ολοκλήρωση μεγάλων έργων.

Στις γνώσεις:

  • Ανάλογα με την εφαρμογή με την οποία καταπιάνονται κάθε φορά μαθαίνουν μέσω εμπειριών: Λογιστική, Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, Γεωμετρία, Φυσική, Χημεία, Ιστορία, μηχανισμούς της γλώσσας, Γεωγραφία, κ.λπ.
  • Χρησιμοποιούν σε βάθος λειτουργίες «εργαλείων» δημιουργίας, μετατροπής και βελτίωσης ψηφιακού πολυμεσικού υλικού.

Στα συναισθήματα:

  • Βλέπουν χαρούμενα πρόσωπα εργαζομένων, που κερδίζουν χρόνο με αυτοματισμούς επαναλαμβανόμενων «βαρετών» διαδικασιών.
  • Βλέπουν «φωτισμένα» πρόσωπα μαθητών να μαθαίνουν μέσα από διαδραστικά, πολυτροπικά, ευχάριστα ψηφιακά βιβλία.
  • Χαίρονται τελικά για τον τροπο με τον οποίο μαθαίνουν να τιθασεύουν τις μηχανές, να τους δίνουν ζωή και να τις θέτουν στην υπηρεσία των εργασιών…

http://getbusy.gr/Home/News/All/29415
Edutopia